Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas.
Ik kom in stilte en ontspan
Mijn adem stokt een beetje, alleen bij aanvang
Als verlangens, noden, angsten, mitsen en maren
(Ik dacht dat ik dat was)
Me van binnenuit opjagen
Zoals een nestje kittens miauwt om aandacht
Vanuit deze stille plek
Hoor ik ze zacht snikken
En ik knik ze vriendelijk toe, een voor een, in het voorbijgaan
Omdat hoe bazig ze ook mogen klinken
Ik weet ze willen de baas alleen maar spelen
