Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas.
ik probeerde het niet te voelen
maar niet voelen bleek vele malen pijnlijker dan wel voelen
ik probeerde zonder verlangen te zijn
denkend dat als ik zonder verlangen zou kunnen zijn, het dan op mijn pad zou verschijnen
ik wist: dit is het in ieder geval niet
voorts negeerde ik die wetenschap; bleef mijn bekende paden sleets lopen
zo vastbesloten om mijn gelijk te bewijzen
wachtte ik (tevergeefs) totdat jij mijn versie van mij goed zou keuren
ik maakte een schrijn voor mezelf
ik zong mijn verdrietig lied
