Door Lisa Meuser, vertaald door Pleun Vermaas.
Dit is niet leeg,
dit is rijk.
En toch uit die onpeilbare diepte,
roepen echoes.
Tot oorverdovends.
Het hart buigt en strekt haar slagen,
haven, anker, baken,
diep van binnen.
Kolkend, brandend.
Deze diepte, haar slagen
kent geen end.
Hoe kan het dat er toch
zoveel is
in afwezigheid?
Het is puur komedie,
los van de dramatiek.
Deze hitte komt overal.
Lief, laaf je, steeds weer.
Keer terug,
tot misselijkmakends aan.
Toe…
De zoete vlam, die puur leven is.