Home » Blog » rust

Tag: rust

Op zondagmiddag

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas.

De wereld is in mij

Allicht kan ik dit toch niet zijn?
Allicht heb ik daar het recht niet toe?
Ik moet worden gekortwiekt, ingeperkt en vernederd

ik was dor, toch draag ik nu vrucht
was verdwaald, toch nu gevonden

ik sloot mezelf op
ik probeerde het binnenskamers te houden
ik probeerde het buitenskamers te houden
ik dacht dat ik het niet had
ik dacht dat ik God niet was
ik zag niet dat ik al piccobello was
en had constant het idee dat er nog wat dingen gedaan moesten worden
het kon niet hier zijn, of dit zijn
het kon niet nu zijn

gemis op gemis,
verdriet op verdriet
ik was onaf, tekort gedaan
lag daar maar met de grond gelijk gemaakt
ontwricht

De poortwachter, die waakzame:
verdelend, begrenzend, inperkend,
controlerend, vasthoudend, bang –
‘n doodsbange zielloze, eigenlijk –
vond zo’n veiligheid binnen restrictie
zo veilig binnen grenzen
onbeperkte vrijheid die het verstand te boven gaat
maar verdwaald en gevonden waren nooit echt van elkaar gescheiden

Elkander:
wat een liefde in dat woord
de innige omhelzing waarvan we denken dat we die kwijt zijn
de innig omhelzing die ons nooit verlaten heeft

In ons gebroken zijn ligt ons al-heel zijn
in onze kwetsbaarheid ligt onze kracht
we worden gevormd door ons tenietdoen
In elkaars armen vallend
rijker dan voordien want er is geen ander
dat is gezien

En nu dan? We vragen ons af Wat nu?
Geen eind en geen begin
Voorwaar, levendigheid, intimiteit, gezegende rust

Ontdek je resetknop

Door Lisa Meuser; vertaald door Hanneke Geraeds-de Vries. 

Afgelopen morgen lag ik in bed – te denken en te denken en te denken.

Denkend aan een man. Denkend aan mijn dochter. Denkend aan mijn agenda en mijn cliënten en aan mijn moeder en mijn to-do lijst en en en en … Voordat ik het wis was ik aan het denken aan denken en was ik aardig op weg ‘erin’ verdwaald te raken.

 

Je kent dat ‘erin’, nietwaar? Ik zie dat ‘erin’ als een hamstermolen die maar draait en draait met als inhoud de ‘puinhoop’ van de dingen in het leven die moeten worden opgelost, uitgezocht en geëvalueerd. Oh, die hamstermolen! Die kan je erin zuigen zodra je het het minst verwacht.

 

We hebben allemaal meerdere interne hamstermolens. Sommige zijn gigantisch en lijken opgebouwd te zijn uit het gehele leven zelf. Andere zijn klein, of minder merkbaar; soms trekken ze onze aandacht en soms ook niet. Ongeacht de grootte echter worden we, zodra we ons er bewust van zijn dat onze focus zich een slag in de rondte rent in de hamstermolen, niet langer volledig door in beslag genomen, maar in plaats daarvan staan we er in relatie mee. Dit is een verbazingwekkende eerste stap – een krachtige stap – omdat we dan vanuit die tegenwoordigheid van geest onze aandacht kunnen richten op iets anders dan de hamstermolen…

 

Anders gezegd, soms is al wat nodig is om een spaak in het hamsterwiel te steken, in eerste instantie de erkenning dat onze aandacht er volledig in opgaat. Het ervaren van grote mentale activiteit is het eerste teken voor mij; ik kan de spanning in mijn hoofd letterlijk voelen. En dan die tegenwoordigheid van geest te hebben van ‘Oh!! Ik ben erg ‘mentalerig’ bezig nu!’, laat me even pauze nemen en van gedrag veranderen.

 

Met één volledige bewuste ademhaling kan ik mijn pad veranderen.

 

Dat is wat er deze morgen, waarover ik het had, gebeurde, toen ik me in bed suf lag te piekeren. Eén diepe ademhaling en opeens was mijn systeem gereset. Waren mijn ‘problemen’ verdwenen? Was mijn agenda vrij gemaakt? Nee. Niets was echt veranderd, … behalve mijn aandacht. Maar dat veranderde alles. Mijn lichaam ontspande. Mijn zintuigen werden scherper. Ik was aanwezig.

 

We kunnen soms zo druk zijn in ons leven, meer en meer gegevens in ons opnemend gedurende de loop van de dag.

 

Stel je eens voor: elke cel in ons lichaam heeft een receptor. Onze lichamen zijn dus continu bezig om informatie tot zich te nemen. We zijn behoorlijk letterlijk ‘receptor-mechanismen’. Het is dus geen wonder dat we ons aan het eind van de dag overspoeld voelen; maar dat zou niet hoeven als we gewoon goed op kunnen blijven letten wat er precies gebeurt.

 

Uit gewoonte dwalen de meeste van ons af, of we raken gedissocieerd, zodra we ons overweldigd voelen. Dit is een onschuldige, maar geen houdbare strategie. En beetje bij beetje draagt het zelfs bij aan onze ervaring van overspoeld voelen. Gelukkig is er een andere manier! We kunnen ervoor kiezen om nieuwsgierig en vriendelijk met onszelf aan de slag te gaan op zo’n manier dat we ons niet overspoeld voelen aan het eind van de dag, simpelweg door ons systeem te resetten.

 

Op elk moment kunnen we op de resetknop drukken.

 

Drukken op de resetknop stelt ons in staat oude data los te laten, zodat we fris nieuwe data tot ons kunnen nemen. Drukken op de resetknop stelt ons in staat het huidige moment te ervaren in plaats van te leven vanuit de hamstermolen van de chaotische geest. Drukken op de resetknop stelt ons in staat te voelen in plaats van over te gaan tot ongezond gedrag dat ons ervan weerhoudt om te voelen.

 

Hoe kunnen we op de resetknop drukken?

 

Er is natuurlijk geen echte knop om op te drukken, maar we kunnen een reset ervaren door middel van bewuste en mindfulle aandacht. Hier volgen een paar eenvoudige suggesties:

 

Stop. Dit is een eerste stap naar een reset. Grijp momenten aan gedurende de dag om letterlijk even te stoppen met bewegen, en/of grijp momenten aan gedurende de dag om te stoppen met ‘mentaliseren’ (bijvoorbeeld uitzoeken, analyseren, oplossingen zoeken voor problemen, evalueren, oordelen of denken over gedachten). Stop elke aanzet tot actie en doen en breng jezelf in een toestand van ‘non-productiviteit’. Zodra je gestopt bent, breng je bewust je aandacht naar je ademhaling. De adem kan je systeem op verschillende manieren resetten: het kan je zenuwstelsel resetten, het kan een spaak in het hamsterwiel steken en het kan je bewust laten worden van het huidige moment.

 

Onthaast. Zoals gezegd word je je langzaam bewust van het huidige moment via de ademhaling (of de zintuigen). Het is onmogelijk om in het verleden of in de toekomst adem te halen. Hieruit volgt dat als je je aandacht richt op je ademhaling die nu plaats vindt, je automatisch je aandacht naar het huidige moment brengt. Volg de cyclus van het ademhalen – helemaal vanaf je neusgaten naar beneden door je lichaam naar je longen en buik en dan terug. Voel hoe je lichaam betrokken is bij de ademhaling die nu plaats vindt. Sommige mensen vinden het lastig om de aandacht op hun ademhaling te richten. Als dit voor jou ook zo is, richt je aandacht dan op fysieke sensaties: voel bijvoorbeeld de binnenkant van je tenen, je vingers of je zitvlak.

 

Houd het simpel. Richt je aandacht op de eenvoudigste gebeurtenissen die nu plaats vinden. Heb je ooit gemerkt hoe je denken alles het liefst zo gecompliceerd mogelijk maakt? Zodra je in de gaten krijgt dat alles extreem gecompliceerd is, ben je waarschijnlijk in de centrifugale kracht van de hamstermolen terecht gekomen. Zoek iets eenvoudigs in je huidige situatie, maakt niet uit wat. Misschien zijn het je voeten op de vloer of je bibs op de stoel. Misschien is het de lucht die door je neusgaten stroomt. Misschien zijn het de geluiden of geuren die je waarneemt. Of de wind op je gezicht. Misschien is het het knipperen van je ogen.

 

Voel. Voel de eenvoud van hetgeen waar je je op richt. Focus niet op het denken aan je voeten op de vloer, maar voel je voeten op de vloer. Voel de lucht in en uit je neusgaten stromen. Voel je ribben bewegen tijdens de ademhalingscyclus.Voel de wind op je gezicht.

 

Wees nieuwsgierig. Betrek je nieuwsgierige innerlijke kind erbij. Wees nieuwsgierig naar…, nou, …naar alles! Wees nieuwsgierig naar de bladeren die in de wind waaien. Of het fluiten van de vogels. Of hoe je je hartslag kan voelen in je lichaam. Nieuwsgierig zijn opent het neurale netwerk in de rechter hersenhelft, die helpt het bewustzijn en de ruimtelijkheid te bevorderen. Het is geen nieuwsgierig zijn naar antwoorden of om iets uit te zoeken – het is precies het tegenovergestelde. Het is vergelijkbaar met je verwonderen, gewoon omwille van het verwonderen.

 

Zodra je jezelf hebt gestopt in je gedachtengang (of letterlijk gangen/gebaande paden), blijf dan aanwezig, nieuwsgierig en onthaast, zodat je zenuwstelsel – en misschien zelfs je dag – kan worden gereset. Het verbaast me altijd opnieuw te ontdekken hoeveel minder stressvol het leven wordt, als ik deelneem aan deze reset-procedure. Ik voel niet langer de druk om ‘het uit te zoeken’ en de neiging om ‘erin’ meegesleept te raken vermindert zijn grip.

Probeer deze voorgestelde technieken de volgende keer dat je in de gaten hebt dat je denkt, en denkt, en maar blijft denken in die hamstermolen. Ik vermoed dat je met een beetje oefening zult merken dat het leven daardoor vloeiender, rustiger en aangenamer wordt!