Het woeste

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas. Geen pijn meer, fluistert de wind Je waadt al te lang in zijn drijfzand. Voorbij het zwijgen, Voorbij het laffe, Is dit – Deze inham waar het tij komt Deze met zeeslakken bezaaide rotsen en De oranje snavel van de scholekster In het schemerige winterlicht. Ja, laag op…

Wat niemand je leren kan

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas.   Niemand heeft me ooit geleerd hoe ik deze pijn kon voelen Ik leerde mezelf te betwijfelen en opnieuw bevragen dus al die tijd, stopte ik er gauw mee   Ik hoef jouw beloftes van redding niet meer zulks onbedoeld slechte dienst bewijzen zulks goedbedoelde onvriendelijkheid   Niemand…

Als je het leven binnenlaat

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas. Als je bereid bent om alles te geven, tot de laatste snik geef je je onderhandelen, je krankzinnige eisen opje zal de grenscontroles omvergooien, de bewaking ontmantelenen je zal je leven niet langer opsplitsen in legerafdelingen van jou Als je het leven binnenlaatzal de deur opengaan en alles…