Home » Blog » ongeliefd

Tag: ongeliefd

De Boomerang Inquiry; een dialoog tussen Tricia en Scott Kiloby

Door Scott Kiloby, vertaald door Pleun Vermaas.

Tricia:
Mijn man Brian irriteert me bijna dagelijks. Als ik zie hoe hij naar andere vrouwen kijkt bijvoorbeeld. En dat hij niet naar me luistert, dat zit me écht dwars. Ik heb geprobeerd met hem over zijn gevoelens te praten, maar hij kan dat niet. Hij vindt dat ik alles zo overdrijf.

Scott:
Op die momenten dat jij ziet dat hij naar andere vrouwen kijkt, wat vind je dan van jezelf?

Tricia:
Lelijk. Alsof ik niet goed genoeg voor hem ben.

Scott:
En hoe zit dat met die keren dat hij niet naar je luistert, of niet wil praten over de dingen die jij wel met hem wilt bespreken?

Tricia:
Het voelt alsof hij me buitensluit en dat doet pijn.

Scott:
Geef het zelf dat tekortschiet een naam. Als je dit hele verhaal over hoe hij je doet voelen kon samenvatten tot één specifiek soort zelf dat tekortschiet, wat is dat dan? Beperk het tot iets dat diep van binnen echt als jou voelt.

Tricia:
Ik ben ongeliefd. Dat zegt al die blabla eigenlijk. Ja, dat is het precies!

Scott:
Kijk of je die ongeliefde zelf kan vinden. Ontspan en merk de capaciteit op om je bewust te zijn van gedachten die komen en weer weggaan. Kijk naar die woorden ‘ik ben ongeliefd’. Ben jij deze woorden? Jij, die ongeliefd bent? Het kan helpen om je voor te stellen hoe die woorden in een fotolijstje staan. Haal ze uit de context, zodat je er rechtstreeks naar kunt kijken.

Tricia:
Geef me een momentje… Ben ik de woorden ‘ik ben ongeliefd’? Ja, zeker weten. Dat is wat ik van mijzelf vind.

Scott:
Als woorden voelen als waar en echt voor jou, betekent dit alleen maar dat er een emotie of fysieke sensatie tegelijk opkomt met de woorden. Maar de emotie of fysieke sensatie is onbewust. Om zo te zeggen: je bent je niet direct bewust van wat er gebeurt. Neem even de tijd en ga met je aandacht naar je lichaam. Voel of er een emotie of fysieke sensatie opkomt.

Tricia:
Verdriet.

Scott:
Kijk rechtstreeks naar dat woord ‘verdriet’. Zet het in een fotolijstje. Ben jij dat, de ongeliefde zelf?

Tricia:
Nee, dat is duidelijk alleen een woord.

Scott:
Laat dat woord vervagen en ga met je aandacht terug naar je lichaam. Kun je de energie voelen, die jij verdriet noemt? Niet het woord ‘verdriet’, maar alleen de pure fysieke energie in je lichaam?

Tricia:
Ja, ik voel het.

Scott:
Neem de tijd en merk op dat jij je nu bewust bent van die energie, zonder het een label te geven. Raak het liefjes van binnenuit aan. Ben jij die energie? Jij, de ongeliefde persoon?

Tricia:
Ja, dat ben ik.

Scott:
Als het voelt alsof jij een emotie of fysieke sensatie bent, betekent dit alleen dat er wat woorden of mentale beelden tegelijk met het gevoel opkomen. Als je even de tijd neemt om de binnenkant van je ogen goed te bekijken: welke woorden of beelden komen er gelijktijdig op met die energie?

Tricia:
De woorden ‘ik heb altijd al dit probleem met mannen gehad.’

Scott:
Kijk rechtstreeks naar deze woorden. Ben jij deze woorden? Jij, de ongeliefde zelf?

Tricia:
Nee, dat zijn gewoon woorden. Toen ik naar ze keek, vervaagden ze.

Scott:
Richt je aandacht opnieuw op je lichaam. Voel je die energie nog?

Tricia:
Ja.

Scott:
Voel die energie opnieuw, zonder het te benoemen. Laat alle woorden en beelden ongemoeid opkomen. Voel het gewoon. Ben jij die energie?

Tricia:
Nee, dat is gewoon energie. Het verdween eigenlijk meteen, tegelijk met de woorden.

Scott:
Probeer een herinnering op te roepen van de laatste keer dat Brian niet naar je luisterde en jij daardoor gekwetst was.

Tricia:
Dat is niet zo moeilijk. Dat was vanochtend nog.

Scott:
Kijk naar dat plaatje van hoe jij vanochtend tegen hem stond te praten, terwijl hij niet luisterde. Zet desnoods een fotolijstje om dat beeld heen, als dat je helpt. Ben jij dat plaatje?

Tricia:
Nee, dat is een herinnering. Meer niet. Ik ben dat niet.

Scott:
Kijk naar de woorden ‘Hij kijkt naar andere vrouwen’. Ben jij deze woorden? Jij, de ongeliefde persoon? Antwoord alleen met ja of nee.

Tricia:
Nee.

Scott:
En hoe zit dat met ‘Hij luistert niet naar me en dat zit me écht dwars’?

Tricia:
Nee.

Scott:
Nu rust je gewoon en tast je de ruimte aan de binnenkant van je lichaam af. Laat ieder woord, beeld of energie opkomen zoals het komt. Waar is de ongeliefde persoon? Kun je haar vinden?

Tricia:
Ik begrijp niet wat je bedoelt.

Scott:
Je kwam naar me toe met het verhaal dat je een ongeliefd iemand bent. Ik neem aan dat je daar al jaren van overtuigd bent?

Tricia:
Ja, dat klopt, van kindsbeen af.

Scott:
Als dit echt is wie je bent, dan zou je die ongeliefde persoon nu ergens moeten kunnen vinden, niet? Het is net als met Pasen en de eieren. Kinderen die naar die eieren zoeken zijn totaal niet verward over wat ze aan het zoeken zijn. Er zijn slechts twee opties: het kind vindt de eieren wel, of het kind vindt ze niet. Als er een ongeliefd persoon nu naast me zit, wil je haar dan voor me aanwijzen?

Tricia:
Jawel. Ik ben het!

Scott:
Zijn de woorden ‘Ik ben het’ de ongeliefde zelf?

Tricia:
[Lacht hardop.] Nee. Gewoon woorden.

Scott:
Speur naar de ongeliefde persoon.

Tricia:
Het lijkt alsof het iets met mijn naam te maken heeft.

Scott:
Kijk rechtstreeks en alleen naar het woord ‘Tricia’. Is dat de ongeliefde persoon?

Tricia:
Nee, maar het lijkt alsof het naar haar verwijst.

Scott:
Vind de ongeliefde persoon die nu echt hier is. Niet alleen maar woorden die naar haar lijken te verwijzen. Vind haar!

Tricia:
Het gaat niet. Ik kan… Oh wacht, ja, het lukt. Ik zie de gedachte opkomen ‘Ik weet dat hij van me houdt, maar ik voel het niet’.

Scott:
Ben jij die woorden? Jij, de ongeliefde persoon?

Tricia:
Nou, verstandelijk weet ik wel dat het gewoon woorden zijn. Maar er is ook verdriet dat opkomt.

Scott:
Ga met je aandacht naar je lichaam en voel die energie. Zonder woorden, zonder beelden. Ben jij die energie?

Tricia:
Nee. Ik kan die ongeliefde persoon helemaal niet vinden. Ik zit hier gewoon lekker vredig, voel me volledig bevrijd van dat verhaaltje. Ik kan de herinnering aan mijn vader nu zien. Hij was koud. Maar als ik alleen maar naar het beeld kijk kan ik zien dat ik dat niet ben, die
persoon. Oh wacht… er komt een plaatje voorbij waarin ik mezelf zie als tienjarig meisje. Dát is die ongeliefde ik!

Scott:
Ben jij dat beeld van het meisje? Jij, de ongeliefde zelf?

Tricia:
Ik kan zien dat het alleen een plaatje is. Ik ging meteen mijn lichaam in om dat verdriet te voelen en waste wit als het ware, schoon (fris!). Nee, dit ben ik niet. Wauw! Ik heb zo lang geloofd in dit verhaaltje. Zo lang! Ik kan haar niet vinden, de ongeliefde zelf.

Scott:
Kijk in gedachten nu weer naar Brian. Heb je het idee dat jij een ongeliefd persoon bent nu, als je naar hem kijkt? Is er nog een boemerangeffect bezig?

Tricia:
Nee, Brian is prima zoals hij is. Ik kan zien dat ik van hem houd. Of eigenlijk, meer dan dat. Er is alleen maar liefde. Ik heb niet het gevoel dat er iets ontbreekt nu of mis is. Het was een verhaaltje dat ik op hem projecteerde. Dank je wel! Dank je zeer! Het is me kristalhelder nu. Ik voel me zoveel lichter nu!

Scott:
Ja, en als we van het verhaal van ‘ik ben ongeliefd’ overtuigd zijn, dan geloven we dat andere mensen onze liefde bezitten en het ons niet geven.

Tricia:
Wat een wrede grap!

Uit Scott’s boek: “The Unfindable Inquiry: One Simple Tool to Overcome Feelings of Unworthiness and Find Inner Peace”

The Unfindable Inquiry is als paperback of als e-book verkrijgbaar bij bol.com.

Altijd maar de vrede willen bewaren; het gebruik van de Panorama Inquiry

Door Scott Kiloby, vertaald door Hanneke Geraeds-de Vries.

Geoff:
Ik weet eigenlijk niet precies waarom ik hier ben. Ik weet alleen dat deze inquiries de wereld veel vrede kunnen brengen. En daar ben ik helemaal voor in.

Scott:
Ik ook. Ik heb vrede hoog zitten.

Geoff:
Natuurlijk, ik ook. Als ik ander mensen zie ruzie maken en vechten om wie gelijk heeft en wie niet, daar word ik letterlijk misselijk van.

Scott:
Dat is niet zo vredig. Stel je je een kring voor waarbij jij in het midden zit. Plaats dan alle mensen uit jouw leven die ruzie maken en vechten om je heen in die kring. Zie je ze?

Geoff:
Ja. Ik zie mijn vader en moeder die ruzie aan het maken zijn. Ik zie mijn broer die mij altijd bij alles wat ik zeg uitdaagt. Hij wil altijd maar gelijk hebben. Ik zie Seth, een vroegere vriend van me waar ik geen contact meer mee heb. Op een avond kregen we ruzie en dat liep slecht af.

Scott:
Maak gebruik van de spiegel: wat reflecteren deze mensen naar jou over jezelf?

Geoff:
Dat ik naar vrede verlang. Meer dan wat dan ook.

Scott:
Maar al deze mensen in de kring zijn aan het ruziën en in conflict. In hoeverre ben je zelf in conflict met hoe zij zich gedragen?

Geoff:
Ja, dat is goed om te zien.

Scott:
Neem even de tijd en wees door en door eerlijk. Als je conflicten om je heen ziet of op jou gericht, heb je dan het idee dat er iets mis is?

Geoff:
Ja. Het voelt liefdeloos.

Scott:
Trek je het je persoonlijk aan?

Geoff:
Ja. Het maakt me angstig. Ik wil niet bij hen in de buurt zijn. Dus, ja, als zij een conflict hebben, en al helemaal als dat met mij is, dan heb ik eerlijk gezegd het gevoel dat ze me niet leuk vinden. Ik voel me niet geliefd.

Scott:
Laten we die ‘ongeliefde ik’ proberen te vinden. Bekijk de herinnering aan je vader en moeder die ruzie aan het maken zijn. Ben jij dat mentale beeld? Jij, die niet geliefd is?

Geoff:
Ja. Op de een of andere manier ben ik dat, ook al kom ik niet in dat beeld voor. Raar, ik heb nu dat misselijkmakende gevoel in mijn maag.

Scott:
Ben jij de woorden: ‘ik heb nu dat misselijkmakende gevoel in mijn maag’?

Geoff:
Nee, dat zijn alleen maar woorden die de ‘ongeliefde ik’ beschrijven.

Scott:
Wat we met deze inquiry willen doen is ons richten op het vinden van die ‘ongeliefde ik’, niet alleen maar de woorden die hem beschrijven. Laat die herinnering aan je vader en moeder rusten en wegvagen. En ook die woorden. Is die energie, die je in je lichaam voelt, jou? Jij, de ongeliefde ik? Voel alleen de energie. Denk er niet over na.

Geoff:
Nee. Die is nu aan het verdwijnen.

Scott:
Kijk nog eens naar dat mentale beeld van je vader en je moeder. Ben jij dat?

Geoff:
Nee.

Scott:
Loop de kring langs en laat me weten wanneer je je getriggerd voelt. Wanneer dat gevoel van ongeliefd te zijn weer opduikt.

Geoff:
Hoe graag ik ook die ruzie met Seth niet opnieuw wil zien, komt dat toch op.

Scott:
In woorden of in beelden?

Geoff:
Allebei. Ik zie dat ik hem probeer te vermijden. En ik denk: hij moet iets aan zijn boosheid doen. Ik ben duidelijk nog niet met hem klaar.

Scott:
Ben jij de woorden: ‘hij moet iets aan zijn boosheid doen’? Jij, de ongeliefde?

Geoff:
Nee. Eerlijk gezegd weet ik niet eens of ik me diep van binnen wel ongeliefd voel. Ik voel me alleen afgewezen of buitengesloten als anderen gemeen tegen me doen.

Scott:
Dat is oké. Mocht dat specifieke kernverhaal over wat er tekortschiet voor jou niet spelen, dan kan deze inquiry geen kwaad. Je komt er dan alleen maar achter dat dit niet het handigste was. Bekijk de herinnering aan dat jij Seth probeert te vermijden. Ben jij dat plaatje? Jij, de ongeliefde?

Geoff:
Ik weet dat het alleen maar een herinnering is. Maar ik voel me angstig. Dus zal ik ‘ja’ zeggen.

Scott:
Altijd goed om ‘ja’ te zeggen als je lichaam reageert op een gedachte. Ben jij het woord ‘angstig’?

Geoff:
Nee. Ik kan die angst nu voelen, zonder dat er veel woorden aan vast zitten. Ik ben niet die energie. Het kwam alleen maar op en nu is het weg.

Scott:
Loop opnieuw de kring af.

Geoff:
Ik zie nu iets anders in de kring: mijn collega’s die op het werk in een verhitte discussie geraakt zijn. Ik zit er stil bij en voel me ongemakkelijk.

Scott:
‘Ik zit er stil bij en voel me ongemakkelijk.’ Ben jij deze woorden? Jij, de ongeliefde?

Geoff:
Ja. Het hele tafereel ziet er behoorlijk maf uit. Heel veel conflict.

Scott:
Laat al deze woorden tot rust komen, zelfs het woord ‘ongemakkelijk’. Kun je, zoals je hier zit, met je aandacht naar dat ongemak gaan en het van binnenuit voelen zonder het te proberen te veranderen of te benoemen?

Geoff:
Ja, maar het voelt alsof ik het ben.

Scott:
Dat betekent alleen maar dat er wat woorden of beelden opkomen.

Geoff:
De woorden: ‘Ik wil dit niet doen.’ Deze woorden blijven maar in mijn hoofd spoken, als ik zonder gedachten de energie in mijn lichaam probeer te voelen. Het lijkt wel of ik ze steeds harder hoor.

Scott:
Zet in gedachten deze woorden in een kader. Kijk dan rechtstreeks naar dit plaatje. Ben jij deze woorden?

Geoff:
Nee. Oké…, nu zijn de woorden verdwenen. Laat ik met mijn aandacht naar deze pijn gaan. Dit ongemak is er gewoon. Het doet niks. Alleen maar energie. En nu breidt die zich uit in de ruimte, afnemend. Ik ben het niet, de ongeliefde ik. Er zit nu helemaal geen verhaal aan vast.

Scott:
Kun je die ongeliefde persoon hier en nu vinden?

Geoff:
Nee. En als ik de kring weer rondga en mensen ruzie zie maken, lijkt dat oké, zoals het is. Er is niets om me druk over te maken. Ik zie in dat ik in strijd ben geweest met strijd, in conflict met conflict. Ik wil dat mensen mij aardig vinden.  En als ze van streek of boos zijn, voel ik me afgewezen.

Scott:
Ja, ongeliefd.

Geoff:
Ik zie ook in dat ik niet goed begrepen had wat liefde eigenlijk echt is, alsof het er alleen is als iedereen het eens is met iedereen en niemand mij uitdaagt.

Scott:
Juist.

Geoff:
Liefde is er gewoon. Het is niet alleen een liefdevol gevoel. Ik zie in dat zelfs conflict en ongemak oké zijn. Het is op de een of andere manier allemaal liefde.

Scott:
Soms kan conflict er juist voor zorgen dat wij ontwaken uit bepaalde verhalen over onszelf waaraan we ons vastklampen.

Geoff:
Ja, het verhaal: Ze geven niets om mij. Die persoon kan ik niet vinden. Ik wist niet eens dat dit verhaal speelde. Wat een blinde vlek!

Scott:
Wees je er alleen bewust van dat als je in de gaten hebt dat je de vrede wil bewaren en conflict aan het vermijden bent, dat dit oude script op de achtergrond meespeelt. Bij het kernverhaal Ik ben niet geliefd gaan mensen op zoek naar overeenstemming, oppervlakkige vriendelijkheid en vrede als een middel om zich geliefd te voelen. Maar dat werkt niet echt, want de realiteit is dat er nu eenmaal conflicten zijn.

Geoff:
Ja. Ik heb oorlog gevoerd met conflicten… En al helemaal als ik er direct bij betrokken was.

Scott:
Veel vredestichters voeren een soort oorlog tegen conflicten. Merk op dat als het vredestichten voortkomt uit de kernovertuiging ik ben niet geliefd, het ook vaak draait om een oorlog tegen basisemoties binnen jezelf, zoals angst en woede. Deze emoties worden door conflicten aangewakkerd. En zodra deze emoties opkomen worden ze als niet-vredig beschouwd.

Geoff:
Hoe kan er ware vrede zijn als er binnenin mij een oorlog tegen deze emoties aan de gang is? Dankzij deze inquiry zie ik in dat deze emoties helemaal verwelkomd kunnen worden. Ik zag gewoon niet dat ik vrede probeerde te stichten om me geliefd te kunnen voelen. Dat is alleen maar een erg oppervlakkige vrede, een manier om maar niet te hoeven voelen.

Scott:
Ja. En zodra je niet meer strijdt tegen deze emoties en ze vrij op mogen komen, worden de emoties zelf gezien als geliefd.

Geoff:
[lange pauze] Ik ben sprakeloos…. Ik heb er gewoon geen woorden voor hoe open en liefdevol ik me nu voel.

Uit Scott’s boek: “The Unfindable Inquiry: One Simple Tool to Overcome Feelings of Unworthiness and Find Inner Peace”

The Unfindable Inquiry is als paperback of als e-book verkrijgbaar bij bol.com.