Home » Blog » controle

Tag: controle

De Panorama Inquiry door een controlefreak

Door Scott Kiloby, vertaald door Pleun Vermaas.

Michael merkte dat hij getriggerd werd door zowel zijn moeder, zijn zoon en zijn vrouw. Na een aantal sessies met mij, besloot hij de Panorama Inquiry alleen te doen (zonder mijn begeleiding).

Mijn moeder moet haar geldzaken en financiën anders organiseren – beter. Ik moet ervoor zorgen dat mijn zoon de universiteit gaat doen in plaats van een HBO-opleiding. Mijn vrouw moet zich daar verre van houden. Dat is hoe het zal gaan vanaf nu! En niet anders! [Vervolgens plaatst hij zijn moeder, zoon en vrouw in een (denkbeeldige) kring om zich heen en kijkt deze rond.]

Wat spiegelt de situatie met mijn moeder terug over mij? Wat zegt dat over mij?

Ik ben een controlfreak. Dat weet ik wel.

Ik voel veel angst in mijn lichaam op dit moment. Om eerlijk te zijn: ik ben bang. En angst zorgt er bij mij voor dat ik me enorm machteloos voel in dit alles.

Benoem het: ik haat het dat ik machteloos ben.

Vind het: kan ik die machteloze ‘ik’ vinden? [Hij kijkt naar een herinnering waarin zijn zoon hem vertelt dat hij graag een HBO-opleiding wil doen.]

Dat ben ik niet. [Hij kijkt naar de woorden ‘mijn moeder moet veranderen.’]

Dat is niet die machteloze ‘ik’. [Hij ademt een paar keer diep in en uit en vanuit deze rust ziet hij dat er een beeld opkomt van zijn vrouw die zich in de discussie mengt.]

Dat ben ik, ik wil dat ze zich er onder geen beding mee bemoeit.

Zijn de woorden ‘ik wil dat ze zich er onder geen beding mee bemoeit’, die machteloze ‘ik’?

Ja. [Hij voelt de angst als energie, zonder woorden of beelden.]

Ik ben die energie niet. [Hij kijkt naar de woorden ‘Ik ben bang.’]

Ja, dat ben ik. [Hij voelt de angst en kijkt hoe die weer verdwijnt in het niets, als er geen verhaal aan vastzit.]

Ik ben niet die energie.

Laat ik de kring weer rondkijken. Mijn moeder is er. Zij triggert me. Ik zie het voor me hoe ik me als kind zijnde altijd zwak heb gevoeld in haar bijzijn.

Ben ik dat beeld van dat zwakke jongetje?

Ja, dat ben ik. [Hij kijkt naar dat beeld en ziet hoe het vervaagt. En vervolgens voelt hij de pure energie.]

Ik ben niet die energie. [Hij loopt de kring nog een keer af.]

Geen triggers. Ik kan die machteloze ‘ik’ niet vinden. Nu heb ik geen behoefte meer om wie of wat dan ook mijn wil op te leggen.

.

.

Uit Scott’s boek: “The Unfindable Inquiry: One Simple Tool to Overcome Feelings of Unworthiness and Find Inner Peace”

The Unfindable Inquiry is als paperback of als e-book verkrijgbaar bij bol.com.

Controle is een illusie en waarom ik dat niet erg vind

Door Hanneke Geraeds-de Vries.

De Living Inquiries helpen me inzien dat ik de touwtjes nooit echt in handen heb. En hoewel dit misschien onwenselijk lijkt, vind ik het heerlijk! Op basis van wat dacht ik eigenlijk te weten dat mijn ideeën de meest optimale zijn? Mijn ideeën over hoe, wat, waar, wanneer en waarom iemand of iets zus en zo zou moeten zijn?

Het herinnert mij aan de eerste vakantie die Pascal (nu mijn man) en ik samen hadden. Het was een trektocht met paard Trudy en een huifkar, waarmee we van kampeerboerderij naar kampeerboerderij trokken. Om beurten namen we de teugels in handen en bepaalden we aan de hand van een kaart de route. Althans, dat dachten we…
Aangekomen bij een kruising hielden we halt, omdat wij het idee hadden dat we verkeerd zaten. Zoekend naar herkenningspunten in de omgeving en op de kaart turend probeerden we uit te vinden of we rechts of links moesten gaan. De teugels gevierd. Tot onze verbazing begon Trudy ineens te lopen, alsof ze onze discussie helemaal zat was. Ze sloeg linksaf. Verrast keken wij elkaar aan en nieuwsgierig lieten wij ons meevoeren door onze (eigen)wijze knol op leeftijd. En ja hoor, zonder enige sturing bracht ze ons via een mooie route naar de plek van bestemming! Er was even een teleurstellend gevoel, dat wij onze pasgeleerde vaardigheden om paarden te mennen nauwelijks nodig hadden. Daarna werden we ons bewust van de mogelijkheden van deze ontdekking: het enige dat wij hoefden te doen was genieten van de mooie omgeving en elkaars gezelschap…

Met behulp van de Living Inquiries ontdek ik zoveel waardevols, dat ik over het hoofd zie als ik per se de touwtjes in handen wil houden. En het leven leidt mij toch wel…