Home » Blog » aanwezig zijn

Tag: aanwezig zijn

Iemand die over me waakt…

Door Melanie Balint Gray, vertaald door Pleun Vermaas.

Tegenwoordig merk ik dat ik terugblik op recente, moeilijke ervaringen om te zien of ik ze vanuit een ander perspectief kan zien. Ik vind het fijn als blijkt dat er een nieuwe kijk is ontstaan. Vooral sinds ik me er bewuster van ben dat mijn eerste standpunt nooit de enige hoek is van waaruit je het leven kan bezien. Op een herfstige namiddag, toen ik dit zo na aan het gaan was, werd ik verrast door wat ik ontdekte.

Een jaar geleden moest mijn man chemotherapie ondergaan. Dit gebeurde in zes  rondes. De hoge doseringen prednison die ze hem gaven, maakten het slapen hem haast onmogelijk, verhoogden zijn angstgevoelens en legden zijn zenuwstelsel helemaal bloot als het ware; alle gevoelens kwamen ongefilterd binnen. Dit duurde vijf tot zeven dagen na iedere ronde chemotherapie. Het was zo vreselijk zwaar voor hem. En zo zwaar voor mij.

Op een gegeven moment werden zijn uitputting, angst en boosheid zo extreem; dat had ik nog nooit zo bij hem gezien. Ik hoorde een stemmetje in mijn hoofd dat me zei dat ik moest vertrekken. Dat ik hier niet kon blijven. Een hotel. Ja, dat was het, ik zou naar een hotel gaan. De woorden kwamen op en gingen voorbij. Maar ik merkte dat ik bleef staan, met mijn voeten stevig op de vloer. Ik keek hem aan terwijl hij van emotie naar emotie geslingerd werd. Het was alsof mijn lichaam een schok kreeg bij elk woord dat hij schreeuwde en bij iedere nadrukkelijke beweging. Toch bleef ik gewoon staan. Stevig op de grond.

Was ik gek? Waarom luisterde ik niet naar die stem? Waarom zocht ik geen schuilplaats voor de storm die op komst was?

Nu ik op dit scenario terugblik, zie ik dat het niet alleen de mij wel bekende gewoonte was om me terug te trekken en me af te sluiten. Er was ook een tegenkracht om te blijven zitten, stil te worden en openlijk de golven van de uitbarsting te verwelkomen. Het was alsof een ongedefinieerde gids me op die plek hield. Ik wist dat dit niet persoonlijk was. Het voelde alsof hij die energieën moest laten stromen. Voor mij leek het me goed om zijn uitdrukking van de pijn te zien. Ik wilde dat proces niet hals-over-kop doorbreken. Ik wilde er getuige van zijn.

Vreemd genoeg voelde ik dat ik veilig was. Het was niet het veilige gevoel dat vergezeld gaat met een volledig kalm zenuwstelsel. Nee, verre van dat! Ik trilde als een rietje. Ik ging steeds in en uit de angst. Maar toch wist ik dat ik veilig was. Het was zo vreemd, bizar.

En er was iets of iemand die de hele situatie gadesloeg. Het aanwezige deel van mij dat me overal vergezelt (en dat altijd al heeft gedaan, ook al was ik me niet bewust van die aanwezigheid) was er nu heel  duidelijk. Het registreerde elke schokgolf die door mijn zenuwstelsel stroomde. Het registreerde elke verkramping van de borst, waardoor ademen moeilijk ging. Zij was er! In feite was zij mij:een alert, open en bewust Mij.

Misschien was ik veilig omdat ik wist dat zij over me zou waken; of ik nou stokstijf bleef staan of wegrende of pas op de plaats maakte. De beveiliging zat hem in het gezelschap: ik en Ik. Die ik, die met deze menselijke situatie worstelde, was in het gezelschap van deze opmerkzaamheid. En deze opmerkzaamheid, noem het Aanwezigheid of Gewaarzijn als je wil, was er al die tijd.

Hier begin ik te stotteren en te struikelen in mijn poging om de juiste woorden te vinden die recht doen aan wat ik ervoer. Op de een of andere manier leek deze reünie van ik en Ik een andere uitkomst mogelijk te maken. Zo kon ik er niet alleen voor mezelf zijn, ik kon eveneens standvastig mijn man bijstaan. Niet dat het er uitzag alsof ik alles onder controle had; iedere voorbijganger zou me waarschijnlijk als…, oh, ik weet het niet…, misschien als een idioot bestempelen. Maar dat was niet de hele ik, die op dat moment beschikbaar was. Ik was een duo. Ik en ik. Soort van.

Ik had je al gezegd dat het erg lastig is om over deze materie te schrijven!

Dit soort beveiliging is niet en is nooit afhankelijk geweest van iets dat van buitenaf komt zoals een persoon, een gewild object, een inbraakalarm, een wapen of een of andere vorm van afleiding.

Er is, was en is altijd iemand geweest die over me waakte…