Home » Blog » Ik doe saaie routineklusjes nu graag!

Ik doe saaie routineklusjes nu graag!

Door Hanneke Geraeds-de Vries.

Voordat ik Natuurlijk Rusten leerde, stelde ik saaie routineklusjes uit, zoals onkruid verwijderen van de oprit en het terras, stofzuigen, vloeren dweilen, de badkamer schoonmaken, strijken of muren en raamkozijnen schilderen.
Nu vind ik het niet meer erg om ze te doen. Ik maak er een spelletje van: probeer het moment te vangen waarop ik in plaats van Natuurlijk te Rusten in gedachten verzink. Ik ben er nog niet in geslaagd…

Vandaag nam ik Natuurlijke Rust bij het strijken. Zien hoe gekreukeld stof verandert in glad stof, de stomende adem van mijn strijkijzer en het fluisterende geluid van stof tegen stof horen, de zoete geur van wasmiddel ruiken, warmte onder mijn vingers voelen en de vochtige warmte voelen die mijn wangen raakt, woorden horen die zeggen: “Ik hou van deze jurk.” En dan beelden van onze dochter en mijzelf in een onbekende winkel in een andere stad. Van haar gelukkige glimlach omdat ze aanliep tegen wat later haar favoriete jurk zou worden.
Nu ik dit typ, zie ik dat dit het moment was dat ik zou hebben moeten vangen om mijn spelletje te winnen. Maar dat deed ik niet. Op de een of andere manier heb ik in gedachten verzonken toch het verhaal opgemerkt dat de woorden vormden, realiseer ik me nu. Ik weet dit omdat ik in staat ben om de gedachtegang op zijn minst te reconstrueren, van mijn glimlachende dochter naar de redenen waarom we daar in die stad waren, hoe de dingen vervolgens gelopen zijn.

Het is goed gegaan, vertelde ik mezelf. Gevolgd door zorgen over de toekomst. En op dat moment merkte ik op dat ik niet meer Natuurlijk Rustte, maar verzonken was geweest in mijn gedachten. De zorgwekkende woorden zaten vast geklit aan een samentrekkend gevoel in mijn maag. Ik voel deze fysieke sensatie van binnenuit. Hoor dan weer de stem van mijn gedachten. En zodra ik weer woorden hoor, stoppen ze in het midden van de zin, zoals dit vaker bij mij gebeurt.
Het doet me denken aan die keer dat ik met een klasgenootje aan het kletsen was en me er plotseling van bewust werd dat de hele klas stil was. Om vervolgens de strenge blik van de lerares op te merken die naar mij keek…
Hoewel ik mijn spelletje niet gewonnen heb, kan ik weer opnieuw Natuurlijk gaan Rusten, genieten van kleuren, geluiden, structuren, fysieke sensaties en nieuwe woorden zodra mijn gedachtestem weer moed verzameld heeft om door te gaan. En ondertussen worden de klusjes gedaan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *