Het woeste

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas. Geen pijn meer, fluistert de wind Je waadt al te lang in zijn drijfzand. Voorbij het zwijgen, Voorbij het laffe, Is dit – Deze inham waar het tij komt Deze met zeeslakken bezaaide rotsen en De oranje snavel van de scholekster In het schemerige winterlicht. Ja, laag op…

Vergeving

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas. Ik kwam gewillig naar je toe maar dit wilde ik beslist niet ik dacht dat ik deze boot wel kon missen maar nee dus, uitstel is geen optie meer Ik hield teveel van je om zo dichtbij te komen Ik kniel voor je deur en je laat me…

Artwork by Stacy Lee for NPR

Alleen zijn

Door Judith Sumitra Burton, vertaald door Pleun Vermaas. Dit kleine woordje “alleen” kan zeer beangstigend zijn; misschien is zelfs alleen het woord “dood” enger. We voelen ons van nature bedreigd door het idee alleen te zijn op deze wereld of door het idee dat er een moment komt waarop we sterven. En soms voelt dat…

Wat niemand je leren kan

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas.   Niemand heeft me ooit geleerd hoe ik deze pijn kon voelen Ik leerde mezelf te betwijfelen en opnieuw bevragen dus al die tijd, stopte ik er gauw mee   Ik hoef jouw beloftes van redding niet meer zulks onbedoeld slechte dienst bewijzen zulks goedbedoelde onvriendelijkheid   Niemand…

Kom terug naar de bron

Door Fiona Robertson, vertaald door Pleun Vermaas. Kom terug naar de bron en les je dorst naar leven wees boos bij stortvloeddraai met de draaikolkwees stil in de stilte van de molenvijverallemaal water, hoe het ook stroomt Spring er meteen innatuurlijk word je nat,misschien verdrink je zelfsmaar waarom genoegen nemen met de zijlijn des levens?…